Expect the worst ni kadang-kadang bagus gak. Sebab tak nak frust menonggeng di kemudian hari. Contohlah kalau kau nak pergi merisik sorang minah ni, kau kena expect kene rijek sebab kalau kau konfiden sangat dia terima pinangan kau, last-last mak dia tak terima sebab nak hantaran seratus ribu, maunya kau jadi orang gila kat tepi jalan.
Begitu jugak pasal exam, study and working life. Kalau kau lepas pergi interview. kau dah buat the best for the interview, lepas interview tu tak la mengharap for that job. Jadi, akan jadi suprise kalau hr call "Suprise! You got the job!" kan?
Teringat pulak zaman aku time matrik dulu. Pasal expect the worst gak la ni. Masa semester 1, memang punya dasat kuat main, pemalas nak mampos dan study last minute tu. Bayangkan kau, esok nak exam biologi baru aku start study chapter 4 sampai habis malam tu. Nak hapal segala jenis Kreb Cycle, dan entahkebende jenis fotosintesis, fermentation dan apalagiakutakingat dalam satu malam maunye tak gila? Dah la mid sem fail, kelas kuliah memang jarang sangat muka aku. Feel like exam tu memang teruk gila babi la dah la tak siap math, hentam keromo lak semua subjek tu.
Dan akhirnya after exam memang aku konfiden gila kena kick. Siap berkira-kira woih macam mana nak bawak benda ni balik, nak book ticket terus after result keluar, nak bagitau mak bapak kalau fail maunya kena leter habis-habis kat rumah. Memang dalam seminggu result nak keluar tu memang fikir tu je. Kelas second semester awal pun jarang datang sebab konfiden kena kick so kalau study pun apa gunanya ye dok? Kuiz memang tak duli dah. Lantak kau la paper kosong hantar kat pensyarah. Siap belek some brosures untuk kolej lain nak ambik diploma or apa-apa pre-u lepastu. Gila batak kan?
Then paling gampang bila bapak aku call few week before exam result keluar tanya nak booking flight ticket untuk balik time cuti cristmas dan raya haji. Aku siap cakap kat bapak aku, tak payah la booking ticket cuti, final exam kompem fail ni kena kickkkkkk, nanti result keluar baru booking ticket on the spottttttttt.
And finally, result came out. Dengan risaunya tengah fikir macam mana aku nak bagitau bapak aku kalau aku kena kick ni. Dah la time tu dorang tak ada kat Kuching, entah mana-mana la dorang pergi. Entah siapa la yang uruskan aku lepastu. Then check result, selamat. Ada la 3.xx. Tak kena kick pun! Demmm! Happy berbaur risau sebenarnya. Lepas check result keluar tu ada kuiz chemistry tapi memandangkan dekat nak sebulan sem 2 aku tak study, macam mana nak jawab? And flight ticket balik cuti seminggu, tak book lagi.
Then aku call bapak aku suroh book ticket balik, bapak aku check dia cakap ticket dah full. Labuan-Kuching kena double flight. Dah la mahal, limited pulak tu. Kena adjust time first flight and second flight. Menyakitkan hati. Then aku dah redha je la tak balik seminggu cuti tu. So beraya haji kat kolej je la padahal entah raya ke tak aku time tu. Malam tu tak tido sampai subuh dengan member aku, lepastu tido sampai tengahari taksanggup nak bangun dengar takbir lepastu pergi merayau beli makanan kat supermarket then pusing satu labuan dalam bas yang dipenuhi bangla.
fsh's thought: Kesimpulannya, kalau expect the worst pun, biarlah berpada.
0 kanak kanak main tepi longkang:
Post a Comment